Vier dingen waar ik naar uit kijk deze lente

De lente is begonnen. Het is mijn favoriete seizoen en ik kijk al maanden uit naar dit moment. Buiten schijnt de zon, maar binnen in mijn hoofd stormt het. Daarom neem ik vandaag de tijd om op een rijtje te zetten naar welke dingen ik uit kijk deze lente. Zodat ik weer kan uitkijken naar het fijnste seizoen van het jaar. Het zou tenslotte zonde zijn als ik er helemaal niet van kan genieten.

Het eerste terrasje

Nou ja, niet alleen het eerste terrasje, maar ook alle keren die daarna volgen. Er is niets zo fijn als met je gezin, familie of vriendinnen van de zon te genieten, onder het genot van een drankje, borrelhapjes of misschien een maaltijd. Buiten zijn, in goed gezelschap, daar heb ik wel weer zin in. Het liefst drink ik dan een lekker glas rosé, (groene) ijsthee of een speciaal biertje. Laat de zon maar schijnen!

Buiten spelen

Marcel is dol op buiten spelen. Als je hem meeneemt naar buiten, dan krijg je hem bijna niet meer naar binnen. Of je nu naar de speeltuin gaat met hem, een stukje gaat fietsen of hem rond laat rennen bij opa en oma in de tuin. Hij vindt het allemaal prachtig. Nu gaan we al af en toe samen voetballen in de voetbalkooi voor de deur, maar wie weet wat we nog meer allemaal kunnen doen deze lente. Samen op pad met zijn loopfiets, een stukje fietsen of iets anders? Als het buiten is, geniet Marcel ervan. Als mama geniet ik ervan als hij het naar zijn zin heeft. Dat is dus dubbele pret.

Naar de kinderboerderij

Vorig jaar gingen we bijna elke week wel een keer naar de kinderboerderij met Marcel. Niet elke keer naar dezelfde, want in Utrecht zijn er een heleboel. Wel zo leuk voor onszelf om af en toe een andere omgeving te zien. We zijn zelfs een keer naar Houten gereden. Nu zijn we al een hele tijd niet geweest. In de winter is het toch minder leuk. Marcel en ik moeten dus maar snel weer eens naar de dieren gaan kijken. Wie weet zijn er binnenkort ook alweer baby dieren te bewonderen? Dat hoort ook wel echt bij de lente.

Zwemmen

De zomers zijn in Nederland niet altijd mooi, dus de kans dat je een dagje buiten kunt zwemmen bij een strandje of in een buitenzwembad is vaak groter in de lente. Natuurlijk is het in maart nog niet warm genoeg, maar wie weet loopt de temperatuur wel op in april of mei? Ik heb wel zin in zon en water. Vorig jaar hebben we niet veel gezwommen met Marcel, maar als we gingen dan vond hij het geweldig. Ik ben ook heel benieuwd hoe hij het vindt om met zand te spelen. Nu hij kan lopen, worden dit soort dingen ook leuker om te doen. Nu zijn papa nog zo ver krijgen dat hij mee gaat.

Deze lijst kan ik waarschijnlijk nog eindeloos uitbreiden. Ik kijk al uit naar het eerste ijsje van het seizoen, op slippers naar buiten kunnen en de geur van lenteregen. Al deze dingen komen er in ieder geval snel weer aan. Nu mezelf maar eens vertellen dat ik me daar, ondanks alles, echt wel op mag verheugen.

Het doorbreken van de stilte

Het is jullie vast niet ontgaan dat wij de afgelopen weken behoorlijk wat meegemaakt hebben. Dat gaat ons beide niet in de koude kleren zitten. Ik vind het zelf prettig om erover te praten en schrijven, maar dat vindt Pel niet altijd fijn. ‘Moet het er nu echt elke dag over gaan?’ Ja, voor mij wel. Ik moet het kwijt en ik merk dat ik beter in mijn vel zit als ik praat dan als ik het weg duw. Dan word ik knorrig en onrustig. Ik blijf dus praten en schrijven, ook op mijn blog.

praten over een miskraam
Wat voor mij zo vanzelfsprekend is, is voor anderen zeker niet zo. Niet iedereen kan of wil praten over een miskraam. Er rust nog steeds een taboe op dit onderwerp. Ik snap zelf niet goed waarom dat zo is. Ik begrijp wel dat niet iedereen het kan delen en dat dit erg moeilijk is. Er zitten veel emoties aan vast en er zijn vast vrouwen die zich rottig voelen of schuldig. Al deze gevoelens mogen er zijn, ook al is een schuldgevoel misschien niet terecht. Je kunt er tenslotte zo weinig aan doen, je doet het niet expres. Nu is dat in theorie misschien makkelijk praten, want als je dit zo voelt, dan is dat zo en dan kan een ander dat gevoel niet zomaar wegnemen. Anderzijds kan ik me niet voorstellen dat iemand anders het je kwalijk zou nemen als je het zou vertellen. Niet iedereen weet even goed hoe hij of zij moet reageren, maar tot nu toe vindt iedereen het verschrikkelijk voor ons. Niemand neemt het ons kwalijk.

Sterker nog, we hebben veel positieve reacties gekregen. Natuurlijk niet op het nieuws zelf, want dat is en blijft verschrikkelijk. Wel op de manier waarop we ermee om gaan. Dat we zo open zijn en iedereen eigenlijk een beetje hebben meegenomen in ons verhaal. Voor mij was het alleen maar fijn. Alle steun die we van mensen hebben ontvangen, offline en online, gaf mij de kracht om door te gaan. Het gaf me het gevoel dat ik niet alleen was en dat ik niet de enige was die het overkomen is.

Dat niet iedereen erover durft te praten, wil absoluut niet zeggen dat ze het niet willen. Ik wilde mijn verhaal delen, van me af schrijven en mezelf helpen met het verwerken van deze heftige periode. De impact die dat heeft gehad op anderen is groter dan ik had kunnen voorzien. Ik heb naar aanleiding van mijn verhaal een aantal reacties gekregen van andere mama’s die een kindje verloren hebben. Via de comments op mijn blog, maar ook via privé berichtjes. Dat is heftig, maar ook heel mooi. Als je hetzelfde mee maakt, kun je elkaar ook veel beter steunen, juist omdat je elkaar begrijpt. Het delen van je ervaringen kan dus ook een steun zijn voor anderen. Als één mama zich beter voelt na het vertellen van haar verhaal, dan heeft het delen van mijn verhaal veel meer nut gehad dan dat ik voor ogen had toen ik het schreef.

Ik wil iedereen die hetzelfde heeft meegemaakt heel veel kracht en sterkte toe wensen bij het verwerken van dit verlies. Het zou ontzettend fijn zijn als we het taboe wat rust op het praten over een miskraam een klein beetje kunnen doorbreken. Zodat andere mama’s ook open durven te zijn over dit verdriet. Zodat je het niet alleen hoeft door te maken. Schrijven kan in ieder geval helpen bij het verwerken van het verlies. Of je je verhaal nu openbaar wilt delen of niet, denk er eens over na om het op te schrijven. Desnoods voor jezelf. Met schrijven kun je alles voor jezelf op een rijtje zetten en dat kan je helpen om het een plekje te geven. Wie het mag lezen, bepaal jij helemaal zelf.

Echte Post Is Cool 4.0

Post ontvangen is leuk, maar pakketjes ontvangen is misschien nog wel leuker. Vorig jaar deed ik voor Marcel mee met de Babyswap, maar ik vind het ook wel leuk om zelf cadeautjes te krijgen. Daarom deed ik deze keer mee met de vierde editie van Echte Post is Cool, georganiseerd door Inge en Northflix. Het was mijn eerste EPIC-swap. Wat een leuke en positieve ervaring was dat!

Echte Post Is Cool

Wat is dat nu precies, dat swappen? Die vraag krijg ik af en toe. Ik zal het nog eventjes kort toelichten voor de mensen die er niet bekend mee zijn. Je kunt je van tevoren aanmelden en je vertelt iets over jezelf. Een beetje zoals met lootjes trekken voor Sinterklaas. Iedereen krijgt het adres van iemand en wat informatie over diegene. Sommige mensen maken een moodboard met wat plaatjes als aanvulling, maar een social media account of blog kan ook informatie geven over jouw swapmaatje. Dan kun je aan de slag. Je koopt en maakt cadeautjes voor een vooraf afgesproken bedrag en pakt die leuk in. Op de afgesproken datum verstuurt iedereen zijn/haar pakketje en dan kun je allemaal tegelijk uitpakken. Super leuk!

Wat daar nu zo leuk aan is? Nou, allereerst de voorpret. Je mag gaan winkelen voor iemand, kunt lekker knutselen als je daar zin in hebt en bedenken hoe je het in gaat pakken. Nu ben ik totaal geen expert op het gebied van pakjes inpakken, maar het internet helpt je daar wel bij. Ik kocht deze keer leuk inpakpapier bij HEMA en vond daar ook schattige tags en lint. Daarmee kom je al een heel eind. Je kunt het met inpakken natuurlijk ook al zo gek maken als je zelf wilt. Ik heb prachtige voorbeelden gezien van hele mooie pakketjes en het motiveert alleen maar om er volgende keer nog meer werk van te maken.

Als je je pakket verstuurt hebt, is het tijd om bij de brievenbus te gaan liggen tot jouw pakket eraan komt. Ik ontving niet één, maar twee pakketjes! Wow! Hoe dat kan? Naast het pakket van mijn swapmaatje, heb ik ook nog een leuk pakketje ontvangen van één van de sponsoren van Echte Post Is Cool. Verschillende (web)winkels en bedrijven hebben de deelnemers voorzien van een extraatje. Dat is altijd leuk!


Vandaag was het zo ver. Unboxing Day! We mochten eindelijk onze pakketjes uitpakken. Mijn swapmaatje was Marlon. Ik werd al blij van de pakjes die uit de doos kwamen. Helaas had het pakket onderweg een klein ongelukje gehad in de post, waardoor de chocola in 1000 stukjes uit de doos kwam. Misschien was dat de schuld van Karma, omdat ik zelf grapjes maakte dat ik mijn doos vol zou gooien met confetti, glitter en popcorn? 😉 Hoe dan ook, er kwam een leuk pakket met cadeautjes uit de doos en dat was al een foto waard.

Het uitpakken van de pakjes is natuurlijk ook een hoogtepunt. Ik kreeg van Marlon Griekse kruiden die heerlijk ruiken. Daar ga ik wel iets lekkers mee maken en waarschijnlijk kan ik wel wat inspiratie op doen op haar blog. Het bordje met ‘home sweet home’ krijgt een mooi plekje als we ons nieuwe huis vinden, omdat we die plek dan echt ons thuis kunnen noemen. Verder zat er een schattig notitieboekje in, dierenkaartjes en een setje paasstickers om eieren mee te versieren. Dat is leuk voor Marcel. Misschien is hij er nu nog wat te klein voor, maar wie weet. En anders is er altijd volgend jaar, dat komt helemaal goed.

echte post is cool

Extra pakketje

En toen lag er nog een extra pakketje op me te wachten van Project 3. Ik had de sticker al gezien op de envelop en had de webshop al bekeken. Ik kende Project 3 nog niet, maar werd spontaan verliefd op de leuke spulletjes die ze verkopen. Die zijn gewoon he-le-maal Rox! Maar echt. Kortom, ik was super nieuwsgierig naar de inhoud ervan. Dat was absoluut net zo leuk als ik dacht. Ik ben dol op kaartjes en deze zijn geweldig.

Liefde en steun

Cadeautjes en post zijn leuk, maar Echte Post Is Cool is zoveel meer dan alleen maar post. De afgelopen weken zijn erg moeilijk geweest voor ons en ik heb dankzij dit project zoveel leuke en lieve mensen leren kennen. Toen ik in het ziekenhuis lag, ontving ik online al heel veel steun van oude en nieuwe (online) vrienden, maar daarna begon ook de brievenbus vol te stromen met lieve kaartjes en mooie woorden. Mee doen met dit project is alsof je in een warm bad stapt. Dat gevoel blijft waarschijnlijk veel langer hangen dan de pakketjes van vandaag. Ik wil iedereen dan ook enorm bedanken voor alle liefde en steun!

1 2 3 219

Social Media

Welkom

Roxxy84


Ik ben Roxanne, de schrijfster van roxxy84.nl. Ik ben geboren in 1984 en woon samen met Pel en onze zoon Marcel in Utrecht. Ik schrijf graag over alles wat ik leuk vind, zoals mijn gezin, boeken, muziek en andere dingen die ik (online en offline) tegen kom.

Wil je meer weten over mij? Lees dan verder op de pagina 'over de schrijfster'.

Categorieën

Advertentie

Leuke bloglijstjes

De Mamablogs member-bloggerlist
Bloggerslijst.nl


BlogSociety