Mijn kruispunt

Ken je dat gevoel dat je midden op een druk kruispunt staat en dat je geen idee hebt waar je heen moet gaan. Als je je netjes aan de verkeersregels houdt, dan is dat kruispunt niet zo gevaarlijk. Nee, ga je netjes met de stroom mee, dan kom je wel waar je moet zijn. Al vraag ik me regelmatig zo of dat wel geldt voor het figuurlijke kruispunt waarop ik me bevind. Ga ik mee met de stroom of spring ik uit de band? Je kunt zoveel verschillende kanten op.

WegwijzersBron

Ik sta nu op dat kruispunt en ik weet niet goed waar ik heen wil. Soms denk ik wel eens dat braaf doorlopen en doen wat er van me verwacht wordt de beste optie is. Mensen verwachten in elk geval niet van mij dat ik gekke dingen doe. Ik ben tenslotte geen hipster, maar het wordt me ook wel eens verteld. Zo kreeg ik tijdens een sollicitatiegesprek voor een stageplek ooit te horen dat mijn schrijfstijl te netjes was en dus niet cool. Ook hoor ik wel eens dat ik geen gekke dingen moet willen met mijn haar, want dat past niet bij mijn persoonlijkheid. Ben ik dan zo’n saai persoon? Ik zou graag willen geloven van niet. Ben ik dan niet degene die dat mag bepalen? Dat is in mijn ogen wel de bedoeling.

Deze twijfels worden deels weer aangewakkerd door mijn operatie. Nu ik aan het afvallen ben, heb ik het idee dat ik steeds meer mezelf word en dat is fijn. Mijn vroegere zelf was veel vrolijker, drukker en kleurrijker. Ik had veel meer lef toen ik dunner was. Dat gevoel komt een beetje terug. Voor de mensen die me nog niet zo lang kennen, is dat misschien een beetje een raar gevoel. Voor mezelf voelt het als thuis komen. Welke kant ik op ga lopen weet ik nog niet, maar ik weet wel dat ik zelf de beslissingen mag nemen. Ik mag dingen proberen en weer terug lopen naar het begin als ik toch besluit dat ik ergens anders heen wil. Waar ik uit kom weet ik nog niet, maar ik wil in elk geval niet stil blijven staan.



4 reacties op “Mijn kruispunt”

  1. Sanne schreef:

    Dat kruispunt herken ik maar al te goed. Helaas komt het punt ook steeds te vaak opnieuw terug waarbij ik mezelf afvraag of ik niet in een cirkel blijf lopen.
    Ik heb mezelf dus aangemeld voor een retraite. Een drietal dagen in stilte in een klooster met de daarbij behorende coaching om uiteindelijk toch de juiste afslag op mijn kruispunt te gaan kiezen.
    En ik weet zeker dat jij de juiste afslag ook wel neemt. Wat de buitenwereld wil is hun beslissing, maar jij moet doen wat er goed voelt bij jou. En als zij je dan een saaie muis vinden is dat hun probleem!

  2. Khim schreef:

    Zucht! Heel herkenbaar….

  3. Petra schreef:

    Mooi geschreven Rox! Ik kan me ergens wel indenken hoe het moet voelen om jezelf terug te vinden en nog alle opties open hebt. Veel succes met jouw eigen pad kiezen! Liefs, xxx

  4. JW schreef:

    Of je nu dun of dik bent, ik denk dat het zaak is dat je altijd dicht bij jezelf blijft. Dat je dus de dingen doet die jij echt leuk vind en niet de dingen doet opdat anderen jou leuk vinden. Dat gaat een tijdje goed, maar uiteindelijk kom je weer op hetzelfde kruispunt uit. Blijf jezelf, doe de dingen die jij leuk vind en je zal zien dat vanzelf de juiste mensen op je pad komen die je, bijna vanzelf, van het kruispunt verder voeren de toekomst in.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.